ช่วงนี้ผมกับน้องชายมีความรู้สึกหงุดหงิดบางอย่างร่วมกันครับ เพราะเครื่อง Notebook ของเราทั้งสองคนต่างก็ติด Virus และ Trojan … และจุดที่เหมือนกันก็คือมันติดมาจาก Browser ที่ชื่อว่า Internet Explorer ครับ เซ็งมากอันนี้!!! Realtime Scan ของ Symantec AntiVirus ก็เอาไม่อยู่ครับ มันทะลุทะลวงผ่าน Internet Explorer เข้ามา
Author: ไท้ ปริญญา
ผมได้พบเว็บไซต์ประมูลสินค้าอยู่เว็บนึงครับ เห็นแล้วก็คิดแล้วคิดอีก คิดว่าจะเขียนดีมั้ย พยายามชั่งน้ำหนักจากหลาย ๆ อย่าง ทั้งทางสังคม, เศรษฐกิจ, วัฒนธรรม และก็กฎหมาย สุดท้ายเลยคิดว่าเขียนถึงดีกว่า เว็บไซต์ดังกล่าวชื่อว่า Salaone ครับ เขาแจ้งว่าเขาเป็นผู้ให้บริการ “เกมประมูลโดยใช้โทรศัพท์มือถือ” แบบว่าเป็นทั้ง “เกม” และ “การประมูล” สำหรับกติกาอะไรหลาย ๆ อย่างของเขา สามารถเข้าไปหาอ่านเองได้ตามลิงก์ ผมไม่ขออธิบายซ้ำจากที่เขาอธิบาย
ตามหลักการภาษาไทยทั่วไป คำว่าแกล้งโง่มีความหมายว่า มีความรู้หรือทักษะในเรื่องนั้น ๆ ดีอยู่แล้ว แต่ตบตาให้ดูเหมือนไม่รู้หรือไม่เคยมีทักษะในเรื่องนั้น ๆ ศาสตร์แห่งการแกล้งโง่นั้นได้กระจายอยู่ทั่วไปในมนุษย์ทุกหมู่เหล่า เป็นศาสตร์อันลึกซึ้งและไม่เคยมีสอนในมหาวิทยาลัยชั้นนำทั่วไป เป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝนด้วยตัวเอง ผ่านการเคี่ยวกรำอย่างโชกโชนครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งได้มาซึ่งความสามารถในการแกล้งโง่ระดับเทพซึ่งใครก็ไม่อาจทัดเทียมได้ มนุษย์บางคนมีเส้นอัตราความฉลาดหรือความเก่ง แปรผันตรงกับความสามารถในการแกล้งโง่ แต่มนุษย์บางคนกลับมีเส้นอัตราความฉลาดหรือความเก่ง แปรผกผันกับความสามารถในการแกล้งโง่ หรือพูดง่าย ๆ ก็คือยิ่งเก่งก็ยิ่งไม่ยอมแสดงความโง่ออกมา มนุษย์ไม่เหมือนซอฟต์แวร์ เราจึงไม่สามารถกำหนดให้มนุษย์คนใดซึ่งฉลาดมากหรือเก่งมากแกล้งโง่ได้ เพราะเราไม่ได้สร้างมนุษย์คนนั้นขึ้นมา และถึงแม้เราจะเป็นผู้สร้างมนุษย์คนนั้นขึ้นมาจริง ก็ใช่ว่าจะกำหนดความสามารถในการแกล้งโง่ให้ได้โดยง่าย แต่โชคดีที่เราสามารถควบคุมซอฟต์แวร์ให้แกล้งโง่ได้
ที่ทำงานผมมีคนจะลาออกครับ อือม ออกสิ้นเดือนนี้แหล่ะ โดยบทบาทหน้าที่ของเขาก็คือการเชื่อมประสานข้อมูลจากระบบซอฟต์แวร์ขนาดใหญ่ระบบนึง ไปยังระบบซอฟต์แวร์ขนาดใหญ่อีกหลาย ๆ ระบบครับ การเชื่อมโยงข้อมูลก็มีทั้งแบบออนไลน์และแบบสรุปสิ้นวัน ข้อมูลส่วนใหญ่ก็เป็นระบบบริการ, ระบบการเงินและระบบพัสดุเป็นหลัก ความคาดหวังก็คือต้องถูกต้อง, แม่นยำ แล้วก็ครบถ้วน เงินเดือนก็ได้เท่าที่ควรได้ครับ คือ 60,000 บาทต่อเดือน สมน้ำสมเนื้อกับเนื้องานดี แต่สงสัยว่าคงจะหนักมั๊งครับ ลาออกซะแล้ว แย่จัง ผมก็หวังว่าระดับนโยบายคงไม่ดึงผมไปทำนะ เพราะที่ทำอยู่ก็จะแย่อยู่แล้ว T-T บ่นครับ
ผมนั่งมองดูอันดับของเว็บไซต์ภาษาไทย ซึ่งเป็นที่นิยมมากเป็นอันดับต้น ๆ ของเมืองไทย แล้วก็มองดูอันดับของเว็บไซต์ ซึ่งเป็นที่นิยมมากที่สุดเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก มองไปมองมา… แล้วก็คิด … คิดว่าจริง ๆ แล้วพวกเราเข้าอินเตอร์เน็ตกันเพื่ออะไรกันแน่หนอ? …. ผมเองจะเข้าอินเตอร์เน็ตยังต้องกำหนดเป็นกำหนดการเลยนะ ว่าเมื่อนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์แล้วเนี่ย ผมมีจุดประสงค์จะเข้าอินเตอร์เน็ตเพื่อจะทำอะไรบ้าง เพราะอินเตอร์เน็ตมันกินเวลาผม เผลอไม่ได้ เผลอเป็นกินเวลาทุกที!!! ไม่รู้มีใครเป็นแบบผมหรือเปล่า ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยกำหนดวาระในการเข้าอินเตอร์เน็ตเลย ดังนั้นเมื่อมาใช้มัน ผมจึงมักจะหลงลืมไปหลายอย่าง
ผมว่าคนรุ่นนี้คงมีน้อยคนนักครับที่ไม่รู้จักดราก้อนบอล การ์ตูนยอดนิยมที่นอกจากจะเตะต่อยกันไวปานความเร็วแสงแล้ว ยังสามารถยิงพลังต่อสู้กันได้อีกด้วย ซึ่งผมเองก็ชอบที่การปล่อยพลังต่อสู้กันนี่แหล่ะ ดูมันเว่อร์ดี แล้วก็มีอยู่ท่านึงที่ผมชื่นชอบมากด้วย นั่นก็คือพลังบอลเกงกิ หลักการง่าย ๆ … พลังของบอลเกงกิได้จากการรวบรวมพลังจากสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ มารวมกัน รวมจากหลาย ๆ ที่ รวมคนล่ะเล็กคนล่ะน้อย ยิ่งสมัครใจให้พลังก็ยิ่งจะสามารถรวบรวมได้ง่ายเข้าไปใหญ่ ข้อดีของพลังบอลเกงกิก็คือมีอานุภาพรุนแรงมาก อีกทั้งเป็นพลังที่ได้จากการรวบรวมมาจากทุกสารทิศ จึงแบ่งเบาภาระพลังของผู้ใช้พลังได้อย่างอักโข จะเสียก็แต่ต้องใช้เวลารวบรวมนานพอดูกว่าจะปล่อยพลังออกไปได้ แต่หากปล่อยออกไปตรงเป้าหมาย ก็ถือว่าคุ้ม ผมเองก็เพิ่งจะมีโอกาสให้ความสนใจกับทฤษฎีทางด้าน
เมืองไทยเราน่าจะมีตำรวจไซเบอร์ระดับพระกาฬอยู่ไม่เกิน 10 ท่านกระมังครับ ซึ่งส่วนใหญ่ก็จบนายร้อยตำรวจในระดับปริญญาตรี แล้วจึงไปต่อปริญญาโททางด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ เพื่อจะได้มีพื้นฐานทางคอมพิวเตอร์แน่นปึ้กขึ้น จะได้เก่งทั้งด้านการสืบสวนสอบสวนและเรื่องคอมพิวเตอร์ ตำรวจไซเบอร์จะทำงานกันอยู่ที่ศูนย์ตรวจสอบและวิเคราะห์การกระทำผิดทางเทคโนโลยีครับ ซึ่งประเด็นที่ผมสนใจก็คือ ถ้าหากประเทศไทยเรามีตำรวจไซเบอร์ระดับพระกาฬอยู่ไม่เกิน 10 ท่าน แล้วคดีเป็นร้อยเป็นพันคดีที่เป็นการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ซึ่งจะเกิดขึ้นหลังจากประกาศใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ ตำรวจไซเบอร์จะตามสืบสวนสอบสวนได้หมดได้ยังไงล่ะเนี่ย? [tags]ตำรวจไซเบอร์,ความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์,ความผิดทางเทคโนโลยี,คอมพิวเตอร์,กฎหมาย,ตำรวจ[/tags]
ปรกติแล้วผมมักไม่ค่อยจำชื่อของใครครับ ผมมักจะจำไม่ได้ ซึ่งแสดงว่าสมองในส่วนของ “การประมวลผลคำ” ของผมนั้น มันไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็น “หน้าคน” กับ “กิริยาท่าทาง” ของคน ๆ นั้นล่ะก็ ผมจะจำแม่นมากเลยล่ะ หรือพูดง่าย ๆ ก็คือผมเป็นคนประเภท “จำหน้าได้ แต่จำชื่อไม่ได้” นั่นเอง การที่เราจำหน้าคนได้ หรือจำกริยาท่าทางของคน ๆ นั้นได้ย่อมแสดงว่า สมองในส่วนที่ใช้สำหรับเปรียบเทียบของเรานั้น
หลังจากผมตามหามาหลายวัน ว่าหัวข้อพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ฉบับแปลเป็นภาษาชาวบ้านของผม มันมีต้นตอในการเผยแพร่จากที่ไหน ในที่สุดผมก็ตามเจอแล้วครับ นี่เลยครับ เริ่มจากตรงนี้เลย หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ จุดประกายวรรณกรรม คอลัมน์หน้ากระดาษบนฟ้า 😛 หาตั้งนาน หาเจอจนได้ การตามหาร่องรอยของข่าวสารในโลกอินเตอร์เน็ตนี่ มันไม่ได้ตามหากันได้ง่าย ๆ เลยนะเนี่ย [tags]พระราชบัญญัติ,ว่าด้วยการกระทำความผิด,เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์,คอมพิวเตอร์,ข่าวสาร,Mr. PeeTai[/tags]
ถ้าใครที่อ่านบล็อกนี้บ่อย ๆ จะพบว่า ผมมักจะนิยามว่าซอฟต์แวร์คือการบริการอยู่เสมอ ผมไม่ค่อยหรือไม่เคยนิยามว่ามันเป็นผลิตภัณฑ์ ถูกมั้ย? ตอนนี้ขอบข่ายของซอฟต์แวร์มันกว้างขึ้นครับ เพราะโดยตัวของซอฟต์แวร์นั้น จะเป็นบริการที่โดดเดี่ยวไม่ได้ มันจำเป็นที่จะต้องมีกระบวนการหลาย ๆ อย่างเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย โดยเฉพาะมีคนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ซึ่งทำให้ตกผลึกออกมาเป็นสิ่งที่เรียกว่าเทคโนโลยีสารสนเทศ (อ้างอิง: นักปรุงแต่งข้อมูลข่าวสาร) ในเมืองนอกนั้นถือว่าการให้บริการแก่ผู้บริโภค โดยใช้ซอฟต์แวร์เป็นตัวขับเคลื่อนในการบริการนั้น ถือได้ว่าเป็นศาสตร์อย่างนึงที่พัฒนาไปเป็นอย่างมาก แต่ผมไม่เคยนึกเลยว่าศาสตร์ทางด้านการขับเคลื่อนบริการให้แก่ผู้บริโภค โดยใช้ศาสตร์ทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเป็นแกนหลักนั้น กลับถูกพัฒนาอย่างเป็นล่ำเป็นสันที่อังกฤษไม่ใช่ที่สหรัฐอเมริกา!!! ศาสตร์ดังกล่าวมีชื่อเรียกว่า Information Technology