แต่ที่มีประเด็นกลับเป็นเรื่องของ Unicode เพราะรุ่น 4.7 ไม่ได้ใช้ Unicode ในขณะที่รุ่น ECC6 ใช้ Unicode!!!

จริง ๆ แล้ว Unicode ถูกออกแบบขึ้นมา เพราะโลกเรามันมีภาษาเขียนหลายสิบหลายร้อยภาษา ดังนั้น การเอาตัวเลขเพียงแค่ 8 บิต (รหัส ASCII) มาแทนอักขระของทุกภาษามันจึงเป็นไปไม่ได้ ดังนั้น เขาก็เลยเอาตัวเลขแบบ 16 บิต (Unicode) มาใช้แทนอักขระของทุกภาษาในโลก และเป็นที่มาของสิ่งที่เรียกว่า Unicode

ปัจจุบันมีการเอาตัวเลขแบบ 32 บิต (Unicode) มาใช้แทนอักขระของทุกภาษาในโลกแล้วด้วยซ้ำไป!!!

ทีนี้วกกลับมาเรื่องปรับรุ่น SAP ก่อน คือ บางครั้งบริษัทผู้ให้บริการซอฟต์แวร์ SAP เขาก็นำเสนอไม่ค่อยเป็น เพราะเมื่อถูกถามว่าทำไมต้องเปลี่ยนไปเป็น Unicode แทนที่เขาจะอธิบายว่าการเก็บข้อมูลมันจะเปลี่ยน เช่น จากเดิมอักขระ “ก” จะถูกเก็บ 8 บิตเป็นค่า A1 พอเปลี่ยนมาเป็น 16 บิตแบบ Unicode ก็จะกลายเป็นค่า 0E01 อะไรแบบนี้ คือเขาควรอธิบายแบบนี้ แต่กลายเป็นว่าเขาพาออกทะเล ดันไปบอกว่าถ้าเราใช้ Unicode แล้วมันจะสนับสนุนหลายภาษาได้ พาเข้ารกเข้าพงไปกันใหญ่ เพราะพอถามกลับไปว่าปรกติก็ใช้แต่ภาษาอังกฤษกับภาษาไทย แล้วจะใช้ Unicode ไปทำไมล่ะ ในเมื่อไม่ได้ใช้หลายภาษา ใช้แค่สองภาษาเอง?

นอกจากนี้ก็ยังมีเรื่องของเนื้อที่จัดเก็บ เพราะเดี๋ยวนี้ SAP เขาเก็บเป็น Unicode 32 บิต นั่นแสดงว่าเราต้องเสียเนื้อที่เพื่อจัดเก็บแต่ล่ะอักขระเพิ่มขึ้นเป็น 4 เท่า คือ จากเดิมอักขระเดียว 8 บิต ก็กลายเป็นอักขระนึง 32 บิต ซึ่งแสดงว่าเราต้องเพิ่มเนื้อที่ฮาร์ดดิสก์อีกอย่างเยอะ เพื่อให้รองรับต่อการขยายตัวนี้ ซึ่งข้อนี้บริษัทเขาสามารถโต้แย้งได้ คือเขาบอกว่า SAP ECC6 มันสามารถบีบอัดข้อมูลได้ 30% ดังนั้น ไม่น่าจะมีประเด็นเรื่องของเนื้อที่

ตอนจบของการพูดคุยเราเลยบอกเขาไปว่า เรายังคงอยากเก็บหนึ่งอักขระด้วยตัวเลข 8 บิตอยู่ ดังนั้น ช่วยไปหาตัวแปลงทั้งขาเข้าและขาออกจาก SAP ECC6 ให้มันคุยกับข้างนอกเป็น Unicode 32 บิต แล้วคุยข้างในเป็น ASCII 8 บิตให้ที

จริง ๆ แล้วผมจะเขียนภาษา ABAP เพื่อให้มันทำงานบน SAP R/3 ก็ได้นะ มันได้ผลเหมือนกัน เพียงแต่ผมอยากจะแสดงผลออกมาเป็น Web Application ที่มีลูกเล่นสวย ๆ โดยใช้ XHTML + CSS + jQuery + AJAX มากกว่า และอีกอย่างผมก็ไม่อยากจะให้ผู้ใช้งาน ต้องมาติดตั้ง SAP GUI ให้วุ่นวายด้วย ก็เลยเลือกทำเป็น Web Application แทน

หลัก ๆ แล้วการเชื่อมต่อจาก PHP ไปที่ SAP R/3 สามารถทำได้สองวิธีครับ คือใช้ RFC กับใช้ SOAP แต่ผมเลือกใช้ RFC เพราะมีคนเก่ง ๆ ทำ PHP Extension ที่เรียกว่า SAPRFC ให้เราแล้ว ทำเป็น API สวยงาม พร้อมให้เราเรียกใช้ได้เลย

ตอนแรกผมนึกว่าผมจะใช้ ASP.NET เพื่อทำเป็น Web Application แล้วต่อเชื่อมไป SAP R/3 ด้วย SAP Netweaver ที่มี API ของ .NET Framework เตรียมมาให้ แต่แย่หน่อย ผมไม่ได้เป็นสาวกของ Microsoft ผมชอบ PHP มากกว่า ก็เลยเลือกใช้ PHP แทน (ชุมชนมันใหญ่ดี)

วกกลับมาเรื่อง RFC ต่อ คือว่า แนวคิดของ SAP R/3 เ่นี่ย เขาจะอนุญาตให้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ภายนอกเรียกเข้ามาที่ SAP R/3 ได้ แต่ไม่ให้เรียกเข้ามาตรง ๆ มาคุ้ยมาเขี่ยตามใจชอบอะไรแบบนั้น คือจะต้องเรียก Function ที่เตรียมเอาไว้ใน SAP R/3 ซึ่ง Function ดังกล่าวก็จะมี Parameter สำหรับรับเข้าและส่งออก และที่สำคัญ Function ดังกล่าวต้องสร้างเอาไว้โดยมีคุณสมบัติเป็น Remote-enabled Module

มีคนแต่งหนังสือสอนเรื่องนี้ไว้หลายคน เช่น อันนี้ เป็นต้น

การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อเชื่อมต่อกับ SAP R/3 ถือว่าเป็นเรื่องท้าทาย เพราะโดยปรกติแล้ว ก็มีแต่ผลิตภัณฑ์ของ SAP กันเองนั่นแหล่ะ ที่ใช้่ RFC เพื่อเชื่อมต่อรับส่งข้อมูลหากัน คนนอกไม่ค่อยอยากไปยุ่งด้วยเท่าไหร่หรอก มันเป็นระบบกึ่งปิดกึ่งเปิด

แต่พอผ่านไปผมก็พบว่า ยิ่งคุยยิ่งยาก ดังนั้น การเขียน flowchart มันไม่พอ มันต้องมีการแบ่งแยกด้วยว่า กระบวนการและข้อมูลในช่วงนั้น ๆ ถูกกระทำโดย Unit ใด ก็เลยกลายเป็นว่าต้องเขียนเป็น workflow แทน

เดี๋ยวนี้อาการหนัก เพราะตั้งแต่ทำ SAP R/3 เลยทำให้รู้ว่า การเขียน workflow แบบพื้น ๆ เพียงอย่างเดียวมันไม่พอ ต้องมีการใส่มิติให้กับมันด้วย เพราะ SAP R/3 มันมีหลาย Module ซะเหลือเกิน แถม Unit แต่ล่ะส่วน ก็ใช้ Module สลับไปสลับมาอีกต่างหาก T-T

ต่อไป ไม่แน่ อาจจะต้องเขียนกันเป็น workflow 3 มิติกันเลยทีเดียวเชียว

งาน MODULE จะครอบคลุมการ Configure เพื่อให้ MODULE ต่าง ๆ เช่น FI, CO, MM, SD หรือ HR สามารถทำงานได้ตามความต้องการของผู้ใช้งาน

งาน BASIS จะเกี่ยวกับการจัดการขั้นพื้นฐานของ SAP เพื่อให้สามารถเชื่อมประสานระหว่าง Server, Database, Network และ SAP ได้อย่างลงตัว

งาน AUTHORIZE เป็นการกำหนดศักดิ์และสิทธิ์ให้กับผู้ใช้งาน ว่าจะสามารถใช้งานกลไกใด ๆ ใน SAP ได้บ้าง

งาน ABAP คือการเขียนโปรแกรมด้วยภาษา ABAP เพื่อสั่งให้ SAP ทำหรือไม่ทำสิ่งที่ต้องการ เพื่อตอบสนองความพึงพอใจสูงสุดของผู้ใช้งาน

มีคนเคยบอกผมว่าคนที่เชี่ยวชาญ SAP จะสามารถสร้างรายได้ให้กับตัวเองได้อย่างมากมาย แต่บางทีก็ต้องเจาะลึกลงไปเหมือนกัน ว่างานย่อยในส่วนใดของ SAP ที่ให้รายได้สูงที่สุด??

อือม ตรงนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน!!!

โปรแกรมทุกโปรแกรมในระบบ SAP ล้วนถูกเขียนขึ้นด้วยภาษา ABAP ดังนั้นถ้าใครก็ตามที่คิดจะควบคุม SAP ก็เลยจำเป็นจะต้องรู้จักภาษา ABAP ไปโดยปริยาย

งั้นมาสาธยายให้เห็นเป็นข้อ ๆ ดีกว่า ว่าทำไมภาษา ABAP จึงได้ยากจัง?

1. เพราะ Data Dictionary

ปัญหา

ระบบ SAP มีความยืดหยุ่นสูงมาก ด้วยเหตุที่มี table นับเป็นพัน ๆ table ซึ่งมีหน้าที่เก็บข้อมูลที่จำเป็นต้องใช้ทั้งหมดเอาไว้ ดังนั้นถ้าอยากจะควบคุมกลไกใด ๆ ใน SAP เราจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องรู้จัก table ต่าง ๆ ในนั้น

วิธีแก้ปัญหา

ในระบบ SAP มีเครื่องมือที่เรียกว่า Data Dictionary ซึ่งช่วยให้เราสามารถสืบค้นโครงสร้างของ table ต่าง ๆ ขึ้นมาดูได้ ดังนั้นเราจึงต้องใช้ต้นทุนเวลาที่เรามีไปกับการ ค้น ๆ ๆ และ ค้น เอา table แต่ล่ะตัวขึ้นมาดู ว่ามัน(น่าจะ)ใช้ทำอะไร, มีฟิลด์อะไรบ้าง และแต่ล่ะฟิลด์(น่าจะ)เอาไว้เก็บอะไร?

2. เพราะ Function

ปัญหา

ระบบ SAP ก็เหมือนระบบใหญ่ ๆ ทั่วไปที่มีสภาพแวดล้อมของตัวเอง มีกลไกการป้องกันของตัวเอง ดังนั้นถ้าอยากจะเสกอะไรซักอย่างให้ดำเนินหรือปรากฎใน SAP เราจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องรู้จัก function ต่าง ๆ ในนั้น แต่แย่หน่อยที่ function ใน SAP มีเป็นพัน ๆ ตัวอ่ะดิ แถมแต่ล่ะตัวยังเรียกหากันเองอีกต่างหากT-T

วิธีแก้ปัญหา

เราสามารถใช้ Function Builder เพื่อสืบค้น function ต่าง ๆ ขึ้นมาดูได้ ว่าแต่ล่ะตัว(น่าจะ)ใช้ทำอะไร, มีพารามิเตอร์ที่ต้องส่งเข้ากี่ตัว และมีค่าที่ส่งออกมาจาก function กี่ตัว … อย่างน้อยก็ดีกว่าไปมั่วเอง

3. เพราะ GUI

ปัญหา

การสร้าง GUI ด้วยภาษา ABAP เพื่อให้แสดงผลใน SAP มีลักษณะกึ่ง Visual เพราะสามารถจะเขียนคำสั่งเพื่อสั่งให้แสดง GUI อย่างที่ต้องการก็ได้ หรือไม่ก็ใช้ Screen Painter เพื่อสร้างหน้าจอที่ต้องการเลยก็ได้ ดังนั้นมันก็เลยมีความซับซ้อนอยู่ในตัว ถ้าควบคุมลำดับการจัดการหน้าจอไม่ดี ก็อาจจะเบลอไปเลย

วิธีแก้ปัญหา

เลือกสร้าง GUI ที่ง่ายและง่ายที่สุด โดยการเขียนภาษา ABAP แบบพื้น ๆ เพื่อสร้างหน้าจอที่ผู้ใช้จะกรอกข้อมูลทุกอย่างในหน้าจอเดียว และเมื่อผู้ใช้กรอกข้อมูลจนครบแล้ว ก็ให้กดปุ่มเพียงปุ่มเดียวเพื่อสั่งให้ทำงาน แล้วแสดงผล เป็นอันจบ

4. เพราะตัวเราเอง

ปัญหา

การจะเขียนภาษา ABAP เพื่อควบคุม SAP นั้น มีต้นทุนที่สูงลิบลิ่วอยู่ที่เวลาในการศึกษา Data Dictionary และ Function เพราะความเชี่ยวชาญในการเขียนภาษา ABAP แปรผันตรงกับความรู้จักลึกซึ้งใน Data Dictionary และ Function ซึ่งมีอยู่ใน SAP … ยิ่งรู้มาก ก็ยิ่งเก่งมาก

แต่ทว่า … มนุษย์เรามีแรงต้านอยู่ในจิตใจ ดังนั้น หากต้องเสียเวลาไปมากมายเพื่อศึกษา Data Dictionary และ Function จนทำให้ไม่มีเวลาไปปรนเปรอตัวเองในด้านอื่น ก็อาจทำให้เกิดความเบื่อหน่ายไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับการเขียน ABAP เลยก็เป็นได้

วิธีแก้ปัญหา

ถ้าคิดจะยึดการเขียนภาษา ABAP เป็นอาชีพ การทุ่มเทเวลาไปกับการศึกษา Data Dictionary และ Function ถือว่าเป็นเรื่องที่คุ้มค่า เพราะความน่าเบื่อในการศึกษาเรื่องดังกล่าว เป็นปราการสำคัญที่ป้องกันไม่ให้คนอื่น ๆ ได้เก่ง ABAP ได้ง่าย ๆ ดังนั้นคนเก่ง ABAP ก็เลยกลายเป็นคนส่วนน้อยที่มีคุณค่าไปโดยปริยาย

แต่ถ้าการเขียนภาษา ABAP เป็นสิ่งที่ถูกมอบหมายมาให้ทำอย่างเสียมิได้ ก็ขอให้ทำใจซะ เพราะถ้าทำได้ไม่ดีซักที เดี๋ยวองค์กรก็ไปเหมาจ่ายเพื่อจ้าง ABAPER เก่ง ๆ มาทำงานให้แทนเองแหล่ะ อิ อิ

…

โดยสรุปแล้ว … หินก็คงยังเป็นหินอยู่ดี จะให้มันเป็นกล้วยไปได้ยังไงกัน … แป่ว!!!

[tags]ABAP, ABAPER, SAP, Data Dictionary, Function, GUI, ภาษา, ยาก[/tags]

วันนี้เลยมาแก้ตัวครับ เห็นว่าใคร ๆ ก็สนใจอยากจะทราบรายละเอียดของ SAP งั้นหัวข้อนี้ก็มาโม้อย่างย่อกันดีกว่า

ไอ้เจ้าระบบซอฟต์แวร์ที่ชื่อว่า SAP นั้น มันเป็นระบบซอฟต์แวร์ทางธุรกิจครับ เน้น ๆ เลยเพื่อธุรกิจ โดยมันเป็นซอฟต์แวร์ตัวใหญ่มาก แบ่งขายเป็นหลายโมดูล ขึ้นอยู่กับว่าองค์กรนั้น ๆ จะเลือกใช้โมดูลไหน อีกทั้งมันเป็นซอฟต์แวร์ที่มีมูลค่าแพงมาก ค่าบำรุงรักษาก็แพง ค่าจ้างทีมพัฒนามาพัฒนาให้มันสอดคล้องกับธุรกิจก็แพง มันก็เลยถูกใช้โดยองค์กรใหญ่ ๆ ที่มีเงินถุงเงินถังซะส่วนใหญ่

ถ้าองค์กรไหนซื้อครบทุกโมดูล แสดงว่าองค์กรนั้นธุรกิจใหญ่มาก ๆ ๆ ๆ ๆ แล้วก็รวยอภิมหึมามหาเศรษฐีมาก ๆ ด้วย

ระบบซอฟต์แวร์ SAP ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อการจัดการทรัพยากรโดยเฉพาะ มันจึงมีโมดูลใหญ่ ๆ ที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจหลาย ๆ อย่างได้แก่ ระบบขาย, ระบบผลิต, ระบบควบคุม, ระบบวางแผน, ระบบบัญชี การเงิน, ระบบพัสดุ, ระบบบุคลากร เป็นต้น

ในระบบดังกล่าวก็แบ่งเป็นระบบย่อย ๆ เข้าไปอีก ยกตัวอย่างเช่น ระบบพัสดุ ก็ยังแบ่งย่อยเป็น ระบบสินค้าคงคลัง, ระบบจัดซื้อ, ระบบสินทรัพย์ถาวร เป็นต้น

ตอนแรกผมเข้าใจว่ามันสร้างโดยอิสราเอล แต่ความเข้าใจก็เปลี่ยนไปเมื่อรู้ว่ามันสร้างโดยเยอรมัน อีกทั้งมารู้ทีหลังอีกว่าแบรนด์ SAP ดังมาก ติดอันดับต้น ๆ แบรนด์อันทรงคุณค่าระดับโลก ซึ่งจัดอันดับโดย Interbrand

ลักษณะการทำงานของซอฟต์แวร์ SAP จะเหมือนกับเกมส์ออนไลน์ดัง ๆ ทั่วไป คือที่เครื่อง Client จะต้องลงตัว GUI เอาไว้ เพื่อเอาไว้ติดต่อสื่อสารกับเครื่อง Application Server ข้อมูลทั้งหมดจะเก็บอยู่ที่ Database Server ซึ่งต่อเชื่อมกับ Application Server อีกที ซึ่งโดยสถาปัตยกรรมแบบนี้น่าจะเรียกว่า Multitier

จากหัวข้อที่แล้ว (เคยใช้ SAP กันมั้ย?) จะเห็นว่าหน้าจอของ SAP ไม่สวยเลย ดูแล้วไม่ระรื่นตาซักเท่าไหร่ แต่เมื่อลองใช้แล้วก็จะพบว่า มันมีความยืดหยุ่นและมีความเสถียรที่สูงมาก ที่ว่ายืดหยุ่นก็เพราะมันจะมีเมนูกับปุ่มให้เราใช้ในการควบคุมในหนึ่งหน้าจอเยอะแยะเต็มไปหมด กดกันจนพอใจไปเลย

ถ้าจะให้อธิบายคุณลักษณะของ SAP คงอธิบายได้เป็นร้อย ๆ หัวข้อ ดังนั้นผมขอเลือกอธิบายคุณลักษณะเด่น ซึ่งนักพัฒนาซอฟต์แวร์อย่างเราควรจะสนใจดีกว่า …

Compile vs Interpret

ซอฟต์แวร์ SAP เป็นซอฟต์แวร์ที่ถูก Compile ให้อยู่ในรูปของ EXE เรียบร้อยแล้วครับ แต่ตัวของมันเองจะเก็บโค้ดโปรแกรม ABAP เอาไว้ในรูปของซอร์สโค้ด แถมเก็บซอร์สโค้ดเอาไว้ในตารางข้อมูลในฐานข้อมูลซะด้วย และทุกครั้งที่มันจะเรียกใช้โปรแกรมที่เขียนด้วย ABAP มันจะนำเอาซอร์สโค้ดดังกล่าว มาทำการ Interpret เพื่อใช้งานทุกครั้งไป

Compile = การแปลภาษาคอมพิวเตอร์ทุกบรรทัดที่มนุษย์เข้าใจ ให้กลายเป็นภาษาคอมพิวเตอร์ที่เครื่องคอมพิวเตอร์เข้าใจในคราวเดียว แล้วให้คอมพิวเตอร์เอาภาษาคอมพิวเตอร์ที่แปลแล้วดังกล่าว ไปทำงานต่อไป

ดังนั้นโปรแกรมภาษา ABAP ทุกโปรแกรม ที่เราเรียกใช้ผ่านเมนูของ SAP ได้ ไม่ว่าจะเป็นโปรแกรมมาตรฐานที่เขียนโดยบริษัท SAP หรือตัวเราเองเขียนเองก็ตาม ล้วนเก็บอยู่ในลักษณะของซอร์สโค้ด ที่พร้อมจะเอามา Interpret ได้ทุกเมื่อ

Interpret = การแปลภาษาคอมพิวเตอร์ที่มนุษย์เข้าใจ ให้กลายเป็นภาษาคอมพิวเตอร์ ทีล่ะบรรทัด แล้วให้คอมพิวเตอร์ทำงานทันที ตามบรรทัดที่แปลเสร็จ

เข้าใจว่าที่ทำแบบนี้ก็เพราะมันง่ายต่อการ Debug เนื่องจากโปรแกรมมันมีความซับซ้อนสูงมาก หากเกิดปัญหาขึ้นจะ Debug ลำบาก การทำให้มันเป็นแบบ Interpret แบบนี้ ทำให้เมื่อเกิดปัญหากับโปรแกรม ซอฟต์แวร์ SAP ก็จะแสดงผลโปรแกรม ABAP ตัวที่มีปัญหาขึ้นมา แล้วชี้บรรทัดที่ผิดพลาดได้ทันที

การติดตั้งฐานข้อมูล

บางคนอาจจะเข้าใจว่า SAP มีฐานข้อมูลยี่ห้อของตัวเอง แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่หรอกครับ เพราะ SAP สามารถติดตั้งในฐานข้อมูลยี่ห้อดัง ๆ อย่าง Oracle หรือ SQL Server ได้ ส่วนฐานข้อมูลอื่นผมไม่รู้นะ ว่าได้หรือเปล่า

โดย SAP เองก็มี Relational Database Management System ในตัวของมันเองเหมือนกัน ในขณะที่ตัวมันเองก็พึ่งกลไก Relational Database Management System ของ Oracle หรือ SQL Server ด้วย ประมาณว่าแกครึ่งนึงชั้นครึ่งนึง อะไรประมาณนั้น

การกระจายสมดุล

ผมจะยกตัวอย่างการอ่านข้อมูลลูกหนี้จากระบบการเงินให้ดูก็แล้วกัน เพื่อความเข้าใจในกลไกการกระจายสมดุลของ SAP

กลไกในภาพข้างบนอธิบายขั้นตอนง่าย ๆ ครับ คือให้ระบบอ่านข้อมูลลูกหนี้ 1 คน เพื่อแสดงผลที่ Client, ระบบก็จะไปอ่านข้อมูลจากตารางที่ชื่อว่า KNA1 ออกมาให้ ก็เท่านั้น ดูแล้วไม่มีอะไร แต่เรื่องจริงมันเป็นแบบภาพข้างล่างนี้ …

เรื่องจริงก็คือตาราง KNA1 ไม่มีตัวตนในฐานข้อมูลหรอกครับ มันเป็นตารางที่ถูกสร้างขึ้นใน Virtual Memory ส่วนตารางที่ใช้เก็บข้อมูลลูกหนี้จริง ๆ นั้น กระจายอยู่ในตารางต่าง ๆ ในฐานข้อมูลจริง แถมชื่อตารางก็ไม่สื่ออีกต่างหาก (ตัวเลขตัวอักษรอะไรก็ไม่รู้ ปน ๆ กันหมด)

สาเหตุที่ SAP มีกลไกแบบนี้ก็เพราะว่า ผู้สร้างระบบซอฟต์แวร์ SAP นั้น คิดใหญ่ไม่คิดเล็กครับ เขาต้องคาดเอาไว้แล้วแน่ ๆ ว่าระบบ SAP อาจต้องเก็บข้อมูลเยอะมาก ในหนึ่งตารางอาจต้องเก็บข้อมูลมากถึงร้อยล้านเรคคอร์ด การจะให้ข้อมูลไปกองอยู่ในตารางใดตารางนึงนั้น มันอาจถึงฆาตชะตาขาดได้ เพราะข้อมูลยิ่งเยอะ การค้นข้อมูลก็จะยิ่งอืดอาดยืดยาด

ดังนั้นการกระจายสมดุลของข้อมูลไปยังตารางต่าง ๆ จึงเป็นทางเลือกที่ดีกว่ามาก ๆ ซึ่งทางผู้สร้าง SAP เองก็คงไม่ต้องการให้ใครไปยุ่งวุ่นวายกับตารางใน Physical Database มากนัก เพราะถือเป็นพื้นที่หวงห้ามป้องกันสำหรับให้กลไกระดับล่างของ SAP เป็นผู้จัดการ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีกลไก Logical Database ขึ้นมา เพื่อเป็นตัวกลาง สำหรับให้โปรแกรมที่เขียนขึ้นด้วยภาษา ABAP เข้าถึงตารางข้อมูล Alias เหล่านั้น ใน Logical Database แทน

จากประสบการณ์ที่ผ่านมาพบว่า โปรแกรมเมอร์ซึ่งสร้างซอฟต์แวร์ระดับเล็กจนถึงระดับกลางนั้น แทบไม่มีใครเขียนกลไกการกระจายสมดุลสำหรับตารางข้อมูลในฐานข้อมูลเลย ซึ่งผมก็ไม่แปลกใจอะไร เพราะมันทำยาก สู้เขียนโปรแกรมให้มันต่อกับตารางข้อมูลตัวที่เราต้องการแบบตรง ๆ เลยมันง่ายกว่า

โดยสรุปแล้ว SAP ก็คือซอฟต์แวร์ตัวนึงจากอีกมากมายหลายตัว ที่หากเรามีโอกาสได้เรียนรู้มัน เราก็ควรเรียนรู้มันไว้ครับ

[tags]SAP,ABAP,คอมพิวเตอร์,ซอฟต์แวร์,การสร้างซอฟต์แวร์,ERP[/tags]

สำหรับคนที่เขียนซอฟต์แวร์ บางครั้งก็ต้องตระหนักอย่างหนึ่งว่า ไม่ใช่เรานึกอยากจะเขียนภาษาคอมพิวเตอร์ภาษาไหน เราก็ไปดาวน์โหลดตัวแปลภาษามา ดาวน์โหลดตัว IDE มา แล้วก็ลองได้เสมอไป มันมีบางภาษาที่เราอยากจะลองมัน เราก็ไม่มีโอกาสได้ลอง เพราะซอฟต์แวร์เพื่อแปลภาษาดังกล่าว มันไม่ได้ดาวน์โหลดกันได้ง่าย ๆ มันแพง มันมีราคาของมัน

เหมือนอย่างกับ SAP ก็เหมือนกัน มันเป็นระบบซอฟต์แวร์ Enterpise Resource Planning มันเป็นซอฟต์แวร์ตัวใหญ่มาก ราคามันก็แพง อีกทั้งการเขียนซอฟต์แวร์เพื่อควบคุมมันได้ คนผู้นั้นก็ต้องรู้กลไกอะไรหลาย ๆ อย่างใน SAP อีกทั้งก็ต้องรู้ไวยากรณ์และวากยสัมพันธ์ของภาษา ABAP ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ควบคุมมันอีกด้วย

ข้างบนเป็นหน้าจอเพื่อล็อกอินเข้าใช้ระบบ SAP ผมเห็นครั้งแรกยังสบถเลยว่า ทำไมหน้าจอมันเห่ยอย่างนี้วะ?

พอเราล็อกอินเข้าระบบแล้ว เราก็จะได้เห็นเมนูแบบภาพข้างล่าง มันเป็นเมนูแบบต้นไม้ ยิ่งกดยิ่งลึก มีโปรแกรมอยู่ในนั้นเต็มไปหมด ถ้าไม่เคยเรียนมาก่อน หลงทางตายเลย

การจะเขียน ABAP เพื่อควบคุม SAP ได้นั้น มันต้องเข้าไปยัง IDE ของมันซึ่งเรียกว่า ABAP Editor เห็นครั้งแรกก็รู้สึกว่ามันเห่ยอ่ะ

โปรแกรมส่วนใหญ่จะถูกตั้งชื่อเอาไว้ให้มันสอดคล้องกับโมดูล ส่วนใหญ่แล้วโปรแกรมที่เขียนเองใหม่ขึ้นมา เขา (เขาไหนวะ?) จะเรียกว่า Customized Program ทีนี้มาดูโครงสร้างภาษา ABAP กันตามภาพข้างล่าง

จะเห็นว่าภาษา ABAP เป็นภาษาที่ดูแล้วไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่ เหมือนพวก Cobol กลายพันธุ์อะไรประมาณนั้น แถมถ้าเราไม่เจนจัดในกลไกของ SAP และ Data Dictionary ซึ่งมีเป็นหมื่น ๆ ตัวในนั้น ประกอบกับเราจะทำอะไรซักอย่างนึง เราก็ต้องเรียกใช้ Function มาตรฐานที่ SAP กำหนดเอาไว้ ซึ่งมันมีเยอะมาก แบบว่าเอา Java Class Library กับ .NET Framework มารวมกัน ยังไม่เยอะเว่อร์อย่างมันเลย

การจะเรียนภาษา ABAP นั้นมีค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง แค่จะเรียนภาษา ABAP เบื้องต้นก็ต้องเสียอย่างน้อยสองแสนบาทแล้ว ยังดีเป็นสองแสนบาทสำหรับหลายคน ถ้าเป็นสำหรับคนเดียวคงสยองน่าดู

เท่าที่รู้มาคนที่เชี่ยวชาญ SAP และ ABAP จะมีค่าตัวที่แพงมาก บางคนทนความแพงของค่าตัวของตัวเองไม่ไหว ก็เลยเปิดบริษัทเพื่อรับงานซะเลย คือมันโดนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาไปเยอะไง เพราะภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาจะคิดจากรายได้ตรง ๆ เลย ในขณะที่ภาษีเงินได้นิติบุคคลจะคิดจากกำไรสุทธิ พอได้เงินมาเยอะก็เลยทนภาษีไม่ไหวไปโดยปริยาย เลยต้องแปลงร่างเป็นนิติบุคคลไป

โดยสรุปแล้วมันก็ไม่ใช่ทุกคนหรอกครับ ที่จะเก่งในภาษาคอมพิวเตอร์ทุกภาษาน่ะ ไงก็เลือก ๆ เอาแล้วกันครับ ว่าชอบแบบไหนกัน ^o^

[tags]SAP,ABAP,ERP,คอมพิวเตอร์,ซอฟต์แวร์[/tags]