โดยปัญหาอย่างแรกคือปัญหาคลาสสิค นั่นก็คือ พื้นที่จัดเก็บของเครื่องไม่ค่อยจะพอ เพราะถึงแม้จะมี Mobile Application หลาย ๆ ตัว ที่อนุญาตให้เราย้ายไปติดตั้งที่ SD Card ได้ แต่นั่นก็ไม่ใช่ App ทุกตัวที่จะทำได้ แถมยิ่ง Mobile Application มีการปรับรุ่นให้ทันสมัยยิ่งขึ้น มันก็มีขนาดใหญ่โตยิ่งขึ้นไปอีก!!!

ส่วนปัญหาอย่างที่สองอ่ะเด็ดกว่า นั่นคือ ผู้ผลิต Mobile Application ไม่รู้จะรีบไปไหน (สงสัยจะกลัวตกเทรน) ก็เลยตั้งหน้าตั้งตาทำให้ App ของตัวเองทันสมัยกันใหญ่ ผลก็คือ มันใช้ไม่ได้ มันล่ม มันบังคับให้ปิดตัวเอง และก็ไม่อยากจะเชื่อว่าแม้แต่ Facebook for Android เองก็มีปัญหากับเขาเหมือนกัน (หลังจากปรับรุ่นแล้ว)

เมื่อเป็นแบบนี้ ผมก็เลยหันไปใช้บริการของ App นั้น ๆ ผ่านทางเว็บบราวเซอร์ในลักษณะ Web Application แทน!!!

มันทำให้ผมเห็นว่า รูปแบบของ Application จะเริ่มหันเหจากเดิม คือ …

Desktop Application -> Web Application -> Mobile Application

ไปเป็น …

Desktop Web Application -> Mobile Web Application -> Mobile Application

ส่วน Desktop Application ก็คงจะล้าสมัยไปตามระเบียบ เพราะสัดส่วนมันคงจะน้อยลงไปเรื่อย ๆ เนื่องจากตลาดผู้บริโภคหันไปจับกลุ่มที่ Tablet กับ Smart Phone แทน

ตอนนี้ผมเลยเริ่มเห็นแล้วว่า วิธีการควบคุมต้นทุนสำหรับการสร้าง Mobile Application (ที่น่าจะดี) ก็คือ การสร้างให้มันเป็น Mobile Web Application และละทิ้งการสร้าง Mobile Application ที่ยึดโยงต่อระบบปฏิบัติการใด ๆ (Android หรือ iOS หรือ webOS หรือ บลา ๆ ๆ) ซึ่งจะตอบโจทย์ในเรื่องของอรรถประโยชน์และต้นทุนการผลิตมากกว่า (สำหรับการทำเป็นงานอดิเรก)

เห็นได้ชัดว่าเป็นการตัดสินใจที่ว่องไวมาก และเพราะการตัดสินใจครั้งนี้นี่แหล่ะ ที่ทำให้ผมได้ครอบครอง Smart Phone เป็นการส่วนตัวเครื่องแรกในชีวิต!!!

หลังจากได้ทดลองอย่างจริงจัง ทำให้เห็นว่าผมต้องทบทวนแนวความคิดเกี่ยวกับ Software as a Service ใหม่ เพราะเดิมนั้น แนวคิดเรื่อง SaaS จะเน้นที่การส่งผ่านบริการซอฟต์แวร์ให้ผู้ใช้งาน ผ่านทาง Web Browser เป็นหลัก ซึ่งแสดงว่าต้องมีการใช้โปรโตคอล HTTP เพื่อการสื่อสารข้อมูล

อีกทั้งยังเน้นที่ความสะดวกรวดเร็ว เพราะไม่ต้องมาโหลดและติดตั้งซอฟต์แวร์ที่เครื่องฯ ก็สามารถจะใช้บริการผ่านทาง Web Browser ได้ ซึ่งมันเหมาะมากถ้าเราต้องใช้บริการผ่านเครื่องฯที่เขาล็อกสิทธิ์เอาไว้

แต่พอผมมาใช้ Smart Phone มันทำให้ผมรู้สึกอีกแบบนึง คือ ผมรู้สึกว่าผมไม่อยากใช้ SaaS ผ่าน Web Browser เลยอ่ะ คือ รู้สึกว่า Web Browser กลายเป็นตัวเกะกะกินทรัพยากรไป แล้วก็รู้สึกอยากจะใช้ SaaS ผ่าน Mobile Application แทน!!!

ผมมองว่านี่เป็นผลทางจิตวิทยาเลยนะ มันหมายความว่าถ้าใครใช้ Smart Phone ก็จะทำให้คน ๆ นั้นรู้สึกว่า อยากใช้บริการ SaaS ที่มันเหมาะกับ Device ที่ตัวเองใช้อยู่ โดยไม่สนใจหรอกว่ามันจะต้องผ่านโปรโตคอลอะไร คือ ขอแค่มัน Input -> Process -> Output ให้มันเหมาะกับ Device เป็นพอ

พอเห็นว่าเป็นแบบนี้ ผมก็เลยคิดว่า หลังจากผมทำ Beelony จนเป็นรุ่นเต็มและใช้จริงได้แล้ว ผมก็คงจะต้องมาทำโครงการ เพื่อสร้าง Mobile Application ขึ้นมาเป็นสินทรัพย์อีกซักตัวคงจะดี คือ ทำเตรียม ๆ เอาไว้ ต่อไปขยายใหญ่โตได้ จะได้มีช่องเติบโตต่อไป