แต่เนื้อหานี้ไม่ได้คุยเรื่องพุทธ คุยเรื่องคอมพิวเตอร์นี่แหล่ะ แต่จะเปรียบเปรยเรื่องการยึดอะไรไว้ซักอย่างนึง เพื่อให้อะไรซักอย่างนึงมันอยู่นิ่ง ๆ

ปีหน้าอายุจะเข้าเลขห้าแล้ว คิดแล้วขนลุก แป๊บเดียวเข้าสู่วัยกลางคนตอนปลายแล้ว

ยุคนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน ที่คนอายุเยอะแล้วไม่ต้องทำอะไรเป็นก็ได้ รอเรียกใช้คนที่อายุน้อยกว่า ยุคแบบนั้นมันจบไปแล้ว ยุคนี้ต้องถนัดอะไรไว้ซักอย่างนึง จะได้รู้สึกมีคุณค่าในภาคการผลิตหรือภาคการบริการ

เรียนคอมพิวเตอร์และทำงานคอมพิวเตอร์มาทั้งชีวิต ถึงจะมีแว่บไปทำจิวเวลรี่บ้าง อาหารแปรรูปบ้าง แต่จะให้ทิ้งวิชาก็เสียดาย

คอมพิวเตอร์มันก็มีทั้งเรื่องฮาร์ดแวร์และก็ซอฟต์แวร์ นี่ก็เคยลองไปเรียนระบบฝังตัวเพิ่มเติม อยากออกแบบวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่ฝังไมโครคอนโทรลเลอร์ เรียนเสร็จเคมีมันไม่ได้ รู้สึกว่ามันไม่ใช่ทาง

หันมาทางด้านซอฟต์แวร์ จักรวาลเบ้อเริ่มไม่แพ้ฮาร์ดแวร์ มีทั้งเรื่องเล็กไปจนถึงเรื่องใหญ่ เรื่องปฏิบัติการไปถึงเรื่องการจัดการ เรื่องของทฤษฎียาวไปถึงเครื่องมือแล้วก็มาตรฐาน

นี่ก็คิด ๆ ๆ ว่าจะไปเกาะกสิณอะไรดี เกาะไปยาว ๆ จนถึงวัยชรา

เลยตัดสินใจตั้งบนอิคิไก เกาะกสิณ Unity ซะเลย โดยอยู่บนโจทย์ที่ว่า จะทำเกม ทำเอาไว้เล่นบนมือถือ และเขียนด้วยภาษาซีชาร์ป (ที่ว่าตามจริงก็เป็นภาษาโบราณที่เด็กรุ่นใหม่ไม่ค่อยสนใจกันล่ะ)

เพื่อนรุ่นเดียวกันเกาะกสิณ ISO27001:2022 บ้าง เกาะกสิณ Tableau บ้าง เกาะกสิณ RapidMiner บ้าง เกาะกสิณ CISSP บ้าง แต่นี่เลือกเกาะกสิณ Unity แทน

อาศัยว่าเข้ามาเกาะกสิณ Unity ตอนที่กำลังเปลี่ยนผ่านจากรุ่น 2022.3 LTS ไปเป็น 6000.0 LTS พอดี เลยได้ซึมซับของใหม่ ๆ ไม่ต้องกังวลกับของเก่า ๆ

ว่ากันตามจริง Unity เป็นเครื่องมือสำหรับการผลิตที่มีความซับซ้อนสูงมากนะ รายละเอียดมันเยอะ ทั้งภาคกำหนดค่าติดตั้งใช้งานและภาคเขียนโปรแกรมควบคุม ต้องเรียนเยอะหน่อยถึงจะใช้เป็น แต่พอใช้เป็นแล้วก็ลดขั้นตอนการผลิตไปเยอะ แถมชุมชนก็ใหญ่ มีตลาดขายของอีกต่างหาก ทุ่นแรงไม่ต้องทำเองหลายอย่างเลย

การใช้เครื่องมืออะไรยาก ๆ ให้ชำนาญซักตัวนึงมันเป็นเรื่องดีในความคิดเห็นของตัวเอง

ตอนนี้ใคร ๆ ก็พกมือถือที่ต่อเน็ตเร็ว ๆ และก็ใช้เวลาชีวิตส่วนใหญ่ตอนว่าง ๆ ก้มดูมือถือกันทั้งนั้น แอปหรือเกมบนมือถือเลยเป็นตลาดใหญ่มาก ล่ะก็มีการแข่งขันสูงมากด้วย

แต่นี่ไม่ได้คิดจะแข่งขันอะไรกับใคร แค่อยากเกาะกสิณ Unity เพื่อจะบอกกับตัวเองว่า เฮ้ย อันตัวเรานั้น ก็ใช้เครื่องมืออะไรยาก ๆ ผลิตอะไรที่ใช้ได้แพร่หลายเป็นกับเขาด้วยนะเออ ไม่ใช่ว่าจะเป็นคนยุคเก่าที่หมกมุ่นอยู่กับเครื่องมือเก่า ๆ แต่เพียงอย่างเดียว (เครื่องมือเก่า ๆ นี่คิดไปถึง dBase III Plus กับ FoxBase กับ FoxPro เลยนะ ไม่รู้คนรุ่นนี้จะยังรู้จักอีกหรือเปล่า?)

ตอนนี้วางแผนเอาไว้ว่า ทุก ๆ สามเดือนจะออกเกมบนมือถือซักเกมนึงด้วย Unity แนวทางที่คิดเอาไว้ชัดเจนเลย คือ เล่นได้เฉพาะบนแอนดรอยด์ (ยังขี้เกียจทำให้เล่นบนไอโอเอส) เป็นเกมสามมิติ แนวตั้ง เล่นได้คนเดียว เล่นง่าย สบาย ๆ ไม่ซับซ้อน ไม่มีเรื่องราว และ ไร้ฉากจบ (มันจะจบเองเพราะคนเล่นเบื่อแล้วเลิกเล่นนั่นแหล่ะ)

ทำเสร็จก็เอาไปแปะเอาไว้บน Google Play กับ itch.io ให้ใคร ๆ ดาวน์โหลดได้ สะดวกดี

ล่าสุดเพิ่งรู้ว่าการจะเอาแอปหรือเกมขึ้น Google Play ไม่ได้ง่ายเหมือนเมื่อก่อน (ก็คือหลาย ๆ ปีก่อนน่ะแหล่ะ) สำหรับคนโดดเดี่ยวโนเนมมือใหม่ ทาง Google Play กำหนดให้ต้องหาคนทดสอบแอปหรือเกมให้ได้ตามจำนวน (20 คนขึ้นไป) และตามระยะเวลา (ติดต่อกัน 14 วัน) ที่กำหนด มันไม่ง่าย แต่ก็ทำได้ ทำไปแล้ว ก็คือไปจ้างคนมาทดสอบ ยุคนี้เงินดีงานเดิน นั่งอยู่ไทยแต่ก็จ้างคนอินเดียทำงานให้ได้ อยู่ที่ว่าจะรู้ลู่ทางหรือเปล่าว่าต้องไปจ้างใครที่ไหนยังไง

ถือว่าผู้บริหารบริษัทในสมัยนั้น มีวิสัยทัศน์พอสมควร ก็เลยส่งคนของตัวเองไปเรียน Java ME แต่เสียดายที่วิสัยทัศน์ของท่าน ๆ ไกลไปหน่อย ก็เลยลืมดูไปว่าโทรศัพท์มือถือตอนนั้นอ่ะ มันทำอะไรไม่ได้จริ๊งจริง นอกจากจะใช้โทรคุยกันอย่างเดียว ผลสุดท้ายก็เลยไม่ได้ผลผลิตอะไรกลับมา

แต่มายุคนี้คงต้องคิดกันใหม่ เพราะคนเมืองเริ่มจะเสพ Mobile Application กันมากขึ้น ๆ ทุกที

ดังนั้น หนุ่มเอย สาวเอย หากพวกเจ้าคิดว่าคุณค่าของพวกเจ้า อยู่ที่การสร้างโปรแกรมคอมพิวเตอร์ได้อย่างคล่องแคล่วแล้วไซร้ พวกเจ้าจงเสพ Android Emulator โดยพลัน