ภาพข้างบน ผมพยายามนำเสนอว่า การพัฒนาซอฟต์แวร์มันตั้งต้นมาจากการที่มีคนคิดค้นทฤษฎีทางคอมพิวเตอร์ (คุณ A) ซึ่งถูกตีพิมพ์เผยแพร่ในงานประชุมวิชาการหรือวารสารวิชาการ (เช่น ACM หรือ IEEE) และมีคนคิดค้นมาตรฐานทางคอมพิวเตอร์ (คุณ B) ซึ่งถูกเผยแพร่โดยสหพันธ์วิชาชีพ สมาคมวิชาชีพ สภาวิชาชีพ หรือ บริษัทเอกชน (เช่น RFC โดย IETF หรือ IT Standard โดย ISO) เป็นต้น

จากนั้นโปรแกรมเมอร์หรือวิศวกรซอฟต์แวร์ (คุณ C) ก็นำเอาทฤษฎีทางคอมพิวเตอร์และมาตรฐานทางคอมพิวเตอร์ที่ถูกคิดค้นขึ้น มาสร้างเป็นโปรแกรมสำเร็จรูปโดยตรง หรือ ต่อยอดผ่อนแรงสร้างเป็น Library, API หรือ Framework ไปก่อน เพื่อให้โปรแกรมเมอร์หรือวิศวกรซอฟต์แวร์คนอื่น  (คุณ D) นำสิ่งเหล่านี้ไปใช้สร้างโปรแกรมสำเร็จรูปอีกต่อหนึ่ง

โปรแกรมสำเร็จรูปเจ๋ง ๆ ที่สร้างออกมาได้ ส่วนใหญ่ก็จะถูกนำไปใช้งานโดยผู้ใช้งาน (คุณ E) เพื่อเอาไปผลิตสินค้าหรือบริการ ส่วนน้อยก็จะถูกนำไปใช้งานโดยคนที่คิดค้นทฤษฎีทางคอมพิวเตอร์ (คุณ A) หรือคนที่คิดค้นมาตรฐานทางคอมพิวเตอร์ (คุณ B) อีกทีหนึ่ง วนเป็นวงจรเกื้อหนุนกันไป

โดยส่วนตัวแล้ว ผมเคยลองเป็นคุณ C ผมอยากสร้างโปรแกรมสำเร็จรูปเพื่อใช้งานซักตัวนึง โดยผมต้องการใช้ทฤษฎีทางคอมพิวเตอร์ และ มาตรฐานทางคอมพิวเตอร์ที่ถูกคิดค้นขึ้น (โดยคนเจ๋ง ๆ) เพื่อเป็นแหล่งอ้างอิงสำหรับสร้างโปรแกรมสำเร็จรูปอย่างที่ต้องการ

โดยไม่พึ่งพา Framework หรือ API หรือ Library ใด ๆ