ใช่ ๆ คุณ Arthuran ชีวิตเดี๋ยวนี้ทำให้เรารู้สึกว่าโลกมันหดเหลือเล็กกระจิ๊ดริดเท่านั้นเอง

หมายถึงปริญญาโทเหรอครับคุณ memtest ผมว่าที่ไหนก็ดีทั้งนั้นแหล่ะ แต่เห็นส่วนใหญ่ใคร ๆ ก็เรียนตอนค่ำ หรือเสาร์อาทิตย์ทั้งนั้นแหล่ะครับ เพราะต้องทำงานหาเงินกัน ผมเองก็เคยสอบโท วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ซึ่งเปิดการเรียนการสอนโดยภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเหมือนกัน เป็นโครงการเรียนภาคปรกติเหมือนปริญญาตรีทั่วไป โชคดีที่ผมสอบไม่ติด ไม่งั้นผมคงเสียเวลาปั๊มเงินไปตั้งสองปีแน่ะ เพราะเรียนกลางวัน มันหาตังค์ไม่ได้หรอก เวลาผ่านไปแค่สองปี ถ้าคนรุ่นเดียวกันกับเรา ทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย นอกจากพวกเค้าจะได้ตังค์สะสมมากกว่าเราแล้ว ยังได้ประสบการณ์มากกว่าเราอีก แถมได้วุฒิอีก ส่วนเรา ถ้าเรียนภาคปรกติ นอกจากจะเสียตังค์แล้ว ยังหาตังค์ยากด้วย แถมไม่ได้ประสบการณ์จากการทำงานอีก ไม่คุ้มอ่ะ ทำอะไรต้องดีดลูกคิดหลายต่อ

ผมไม่รู้ฐานะทางการเงินของคุณหมีอ่ะครับ จึงไม่สามารถให้คำตอบได้ แต่เรียนเมืองไทยก็ดีนี่นา เพราะหลักสูตรของไทยก็โอเคนะ หรือจะไปออสเตรเลียก็ได้ ที่นั่นเก่ง e-commerce ส่วนเรื่องที่ผมไม่ได้แวะไปบล็อกของคุณหมี ก็เป็นความจริงดังนั้นแล เพราะผมคิดว่าคุณหมีปิดบล็อกไปแล้วนั่นเอง แต่ผมแวะกลับไปดูแล้วนะ ฮัดโช่ โอเค

โห อาจารย์ของคุณโบว์ใจดีจัง T-T อาจารย์ของผมไม่เคยจะเหลียวแลผมเล้ย กรรม เหมือนกัน

เห็นม้าคุณสิทธิศักดิ์ รุ่นของพวกเราอ่ะนะ จะซื้อของผ่านระบบ e-commerce กันแต่ล่ะที กล้า ๆ กลัว ๆ กันทั้งนั้นแหล่ะ เพราะพวกเราเป็นยุคบุกเบิก ว่าแต่ซื้อหนังสือมาไม่เปิดอ่าน แล้วจะซื้อมาไมเนี่ย งงไปเลย

ไม่เห็นพี่ไท้ใน บล็อกผมตั้งนาน ผมไม่ได้ปิดบล็อกนะครับ
ปิดแต่เว็บไซท์(คือผมแยกบล็อกออกจากเนื่อหาเว็บ) อยากให้มีคนไปอ่านครับ ขอบคุณครับ

มาดูตอนนี้ เข้าถึงข้อมูลได้ง่ายกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย

ว่าแต่.. สิบปีนี่.. มันนานเหมือนกันนะ อิอิ