วันที่ซึ่งนิยามข้อมูลบนโลกออนไลน์แบ่งออกได้เป็น 3 วันที่ อันได้แก่ 1) วันที่เกิดเหตุการณ์ขึ้นในโลกแห่งความจริง, 2) วันที่บันทึกเหตุการณ์เข้าโลกออนไลน์ และ 3) วันที่ผู้ใช้งานได้เห็นเหตุการณ์ที่บันทึกบนโลกออนไลน์ มาลองยกตัวอย่างวันที่ทั้ง 3 วันที่จากเหตุการณ์สมมติกันดีกว่า … นายจริงใจ ได้พบกับเหตุการณ์คนไล่ตีกันในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เวลา 17.30 น. วันนั้นเขาพกโทรศัพท์ Samsung Galaxy S ไปด้วย เขาก็เลยถ่ายคลิปวีดีโอของเหตุการณ์นั้นเอาไว้ทันที เนื่องจากนายจริงใจเป็นคนขี้ลืมประสาทช้า พอวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เวลา 08.30 น. เขาก็เลยเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามันน่าจะเป็นการดี หากเขาอัปโหลดคลิปวีดีโอขึ้น Youtube ให้ชาวบ้านได้ดูกัน สองปีผ่านไป วันหนึ่งในวันหยุดอันแสนว่าง ซึ่งเป็นวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เวลา 21.15 น. นางสาวแสนดีก็ดูคลิปบน Youtube [...]
ฤดูฝนปีนี้ของเมืองไทยมาเร็วกว่าที่คิด คุณเองก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่นัก ถ้าต้องตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าฝนตกหนัก จนกระทั่งคุณไม่สามารถออกไปไหนต่อไหนได้ การจราจรมันติดขัด มันเฉอะแฉะวุ่นวายไปหมด วันนี้คุณมีธุระด่วนต้องออกไปแต่เช้า แต่ฝนเจ้ากรรมก็ตกลงมาได้ มันเลยทำให้คุณเซ็งนิด ๆ เพราะจริง ๆ แล้วคุณควรจะได้รับการรายงานพยากรณ์อากาศที่แม่นยำกว่านี้ หากไม่ใช่เพราะระบบพยากรณ์อากาศมันดันบังเอิญล่มไปตั้งแต่เมื่อวาน และก็ยังไม่มีทีท่าจะกู้กลับมาได้เลยจนถึงวันนี้ ในขณะที่คุณกำลังเร่งรีบแต่งตัว และคิดจุกจิกในเรื่องธุระของคุณ คุณก็ไม่วายที่จะนึกตำหนิบริษัทรับพยากรณ์อากาศที่คุณกำลังใช้บริการอยู่!!! คุณคิดย้อนกลับไปในเหตุการณ์เมื่อหลายสิบปีก่อน ตอนนั้น การพยากรณ์อากาศเป็นเรื่องของภาครัฐ กระทำโดยกรมอุตุนิยมวิทยา ซึ่งพยากรณ์ผิดบ้างถูกบ้างไปตามสภาวการณ์ที่เป็นจริง ซึ่งคุณเองก็ไม่ได้คิดจุกจิกอะไรกับเรื่องนี้มากนัก เพราะถึงแม้จะพยากรณ์ไม่ค่อยแม่น แต่อย่างน้อยคุณก็สบายใจได้ว่ามันเป็นผลการพยากรณ์ที่ฟรี ไม่ต้องเสียเงินแต่ประการใด แย่หน่อยที่ระบบการบริหารภาครัฐมันดันไปผูกอยู่กับระบบการเงินโลก ระบบทุนนิยมเป็นระบบที่ต้องใช้เงินตราในการขับเคลื่อนทุก ๆ อย่าง ซึ่งรัฐไทยเองก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ไปได้ ดังนั้น หลังจากที่ภาครัฐใช้นโยบายรัฐสวัสดิการไปได้ไม่กี่สิบปี รัฐไทยก็เลยกลายเป็นรัฐที่มีขาดทุนสะสมเยอะมาก จนกระทั่งต้องตัดสินใจตัดระบบบริการสาธารณะที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ไปให้เอกชนทำแทน
