การผลิตแบบลีนคือ การผลิตเพื่อส่งถึงมือผู้บริโภคอุปโภค โดยลดการ “สูญเสีย” ในตลอดเส้นทางของการผลิตจนถึงการขนส่ง ซึ่งสิ่งที่ “สูญเสีย” อาจจะเป็นสิ่งที่จับต้องได้หรือจับต้องไม่ได้ เป็นรูปธรรมหรือไม่ก็เป็นนามธรรม แนวคิดของการผลิตแบบลีน ก็เพื่อทำให้เกิดการ “ประหยัด” และ “รักษา” สิ่งแวดล้อม ซึ่งผมคงไม่มานั่งอธิบายว่ามันต้องทำยังไงบ้าง มีวิธีการทำยังไง เพราะมีคนเยอะแยะที่เขาอธิบายเรื่องนี้เอาไว้แล้ว แต่สิ่งที่ผมจะเล่าก็คือ “การผลิตแบบลีนสำหรับไอที” ต่างหาก หลังจากที่ใคร ๆ เห็นว่าการผลิตแบบลีนมันดี ก็เลยมีความคิดว่าจะเอามาประยุกต์ใช้กับสาขาวิชาอื่น ๆ โดยเริ่มแรกก็เอามาประยุกต์กับงานบริการ ซึ่งถือว่าเป็นการผลิตอีกรูปแบบหนึ่ง เพียงแต่เป็นการผลิตในสิ่งที่จับต้องไม่ได้ จากนั้นจึงได้มีการประยุกต์สำหรับทางไอที จากภาพจะเห็นว่า “ลีนสำหรับไอที” จะต่อยอดส่วนหนึ่งมาจาก “การผลิตแบบลีน” กับ “การบริการแบบลีน” ซึ่งหมายความว่าจริง ๆ แล้ว “ลีนสำหรับไอที” เป็นกระบวนการด้าน “การบริการ” ในขณะที่ “ลีนสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์” จะเป็นการต่อยอดมาจาก “การผลิตแบบลีน” กับ “ลีนสำหรับไอที” ซึ่งแปลว่าจริง ๆ แล้ว “ลีนสำหรับการพัฒนาซอฟต์แวร์” เป็นกระบวนการด้าน “การผลิต” จะเห็นว่าเส้นทางการต่อยอด [...]
ทุน, เทคโนโลยี และ แรงงาน เป็นปัจจัยสำคัญในการผลิต เพื่อสร้างความมั่งคั่งให้กับกิจการ งั้นลองมาแจกแจงดูดีกว่าว่ากิจการของสังคมแต่ล่ะยุค ให้น้ำหนักกับปัจจัยการผลิตใดบ้าง? เดี๋ยวนี้ทุนกับเทคโนโลยีไม่ใช่สิ่งชี้วัดการผลิตแล้ว เพราะใคร ๆ ก็สามารถหาทุนได้ ไม่ว่าจะโดยการเช่า, ยืม, จิ๊ก หรือซื้อแค่บางอย่างก็ตาม ส่วนเทคโนโลยีเองก็เข้าถึงได้ง่ายขึ้น เพราะมีคนแต่งหนังสือสอนกันเยอะแยะ หรือไม่บางคนก็สอนกันฟรี ๆ บนอินเทอร์เน็ตก็ยังมี ปัจจัยชี้วัดในการผลิต และสร้างต้นทุนที่สูงกลับเป็น “แรงงาน” ซะมากกว่า เราจะพบว่าแรงงานในกิจการสารสนเทศจะมีราคาแพงที่สุด ส่วนแรงงานในกิจการอุตสาหกรรมและกิจการเกษตรกรรมจะมีราคาถูกลดหลั่นกันลงมา!! สาเหตุที่แรงงานในกิจการสารสนเทศมีราคาแพง ไม่ใช่เพราะพวกเขาเรียนจบระดับปริญญาบัตรกันมาแค่อย่างเดียว แต่เป็นเพราะพวกเขาคือส่วนหนึ่งของ “เทคโนโลยี” ของกิจการด้วย! กิจการสารสนเทศของประเทศไทยเรา เป็นแบบรับจ้างทำของเป็นหลัก ดังนั้น ตัวกิจการเองก็ไม่มี “เทคโนโลยี” อะไรซักเท่าไหร่ ก็เลยต้องใช้แรงงานของกิจการ เป็นตัวขับเคลื่อนเพื่อทำงานให้เสร็จเป็นรูปเป็นร่าง ที่นี้มันก็เลยเกิดปัญหา เพราะแรงงานฯยิ่งทำก็ยิ่งมีประสบการณ์ แต่ประสบการณ์ดังกล่าวมันดันผูกติดไว้กับตัวของแรงงานฯ ไม่ได้ถูกถ่ายทอดออกมาเก็บไว้เป็น “เทคโนโลยี” ของกิจการ ดังนั้น ถ้าวันดีคืนดี แรงงานฯเกิดอยากจะได้ค่าแรงเพิ่มแบบเว่อร์ ๆ เจ้าของกิจการก็ต้องกลั้นใจให้ไป เพราะแรงงานฯดันเป็นผู้ครอบครอง “เทคโนโลยี” ซึ่งเป็นตัวชี้วัดคุณภาพของสินค้าและบริการของกิจการไปซะนี่ พอเป็นแบบนี้ [...]
หลายคนมักคิดว่าคอมพิวเตอร์จะช่วยงานหลาย ๆ อย่างได้ จึงพยายามผลักงานเฉพาะอย่าง (ทำแค่ทีเดียว หรือ ทำครั้งหน้าก็มีแนวไม่เหมือนครั้งนี้) ที่ต้องมานั่งทำด้วยมือ (ของตัวเอง) ไปให้คอมพิวเตอร์ทำแทน จากภาพข้างบน ผมได้ยกตัวอย่างให้เห็นว่า มีงานบางงานที่การทำงานด้วยมือกับการทำงานด้วยคอมพิวเตอร์ ล้วนใช้ระยะเวลาในการทำงานที่ทัดเทียมกันหรือใกล้เคียงกัน และดูแล้วว่าการใช้คอมพิวเตอร์ทำงานให้ จะใช้ต้นทุนในการทำมากกว่านั่งทำเองด้วยมือซะอีก!!! เราจะเห็นปัญหาในกรณีนี้ เพราะถ้าเราเสียเวลาเขียนชุดคำสั่ง ๆ คอมพิวเตอร์ ให้ทำงานนั้น ๆ แล้วเราสามารถเอามันไปทำงานอื่น ๆ ต่อได้ อันนี้ถือว่าคุ้มค่า แต่หากว่าทำเพื่อใช้แค่ครั้งเดียว อันนี้ถือว่าไม่คุ้มค่า!!! น่าแปลก ที่วิธีแก้ปัญหาที่คุ้มค่าที่สุดสำหรับกรณีนี้คือ การนั่งทำด้วยมือ และสุดยอดแห่งการแก้ปัญหานี้คือ การใช้ให้ผู้อื่นทำงานให้เรา โดยให้เขานั่งทำงานด้วยมือ หุ ๆ
ผมไม่ใช่คนใจร้อน แต่ผมก็ขี้เกียจจะต้องสร้างอะไรซักอย่างหนึ่ง ด้วยกำลังทั้งหมดของตัวเอง ดังนั้น ผมจึงมักจะหา “เครื่องทุ่นแรง” เสมอ ถ้าผมต้องต่อสู้กับใคร ผมจะไม่ลังเลใจที่จะใช้ “อาวุธ” เพราะถ้าสู้แพ้ มันจะแย่ยิ่งกว่าการเสียศักดิ์ศรีที่ใช้อาวุธซะอีก ถ้าผมต้องสร้างซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ ผมก็จะใช้ “Software Framework” เพราะมันมีงานพื้น ๆ หลาย ๆ อย่าง งานซ้ำ ๆ ที่ต้องทำทุกครั้งที่เราจะสร้างซอฟต์แวร์ แล้ว Software Framework ก็ทำแทนให้เราไปแล้ว เราแค่นำมันมาใช้ แล้วสร้างสิ่งที่เราต้องการต่อยอดบนตัวมันแทน ถ้าผมต้องสร้างส่วนประกอบอื่น ๆ ของซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ ผมก็จะไม่ลังเลใจที่จะใช้ “Tools” ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นแบบฟรีหรือไม่ฟรี ถ้าผมต้องบริหารจัดการระบบงานคอมพิวเตอร์ ซึ่งประกอบไปด้วย คน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ ผมก็จะใช้ Management Process ที่เป็น Best Practice เพื่อเข้ามาบริหารจัดการ เพราะยังไง ๆ ปัญหาที่มักจะเกิดขึ้นซ้ำ ๆ [...]
ถ้าเรารับทำโครงการพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เราก็ควรคิดเป็น Man Day อ่ะดิ ถูกแมะ? งั้นถ้าคิดตามหลักสากลทั่ว ๆ ไปที่เขาคิดกัน เราก็ควรจะคิดซัก … 12,500 บาท ต่อ 1 Man Day อ่ะดิ!!! ซึ่งถ้าคิดแบบนี้ก็แสดงว่า ในเวลา 30 วัน (หนึ่งเดือน) ผู้จ้างวานก็ต้องจ่าย 12,500 x 30 = 375,000 บาท และผู้รับงานก็จะได้เงินจำนวนเดียวกัน!! อือม ว่าแต่ทำไมต้องคิดแพงขนาดนี้อ่ะ ในเมื่อปรกติก็จ่ายค่าแรงให้คนดูแลโปรแกรมคอมพิวเตอร์ แค่เพียงวันล่ะ 500 บาทเอง!! คำตอบก็คงเป็นว่า ที่ต้องจ่าย Man Day ให้แพง ๆ ก็เพื่อเร่งให้ทำเสร็จเร็ว ๆ สินะ?? ทีนี้ ถ้าหากว่าผู้รับจ้างทำงาน ไม่แสดงความเป็นมืออาชีพ ไม่สามารถผลิตชิ้นงานที่มีคุณภาพ ภายในระยะเวลาอันรวดเร็วได้ งั้นก็ไม่ควรรับค่้าแรงต่อ Man Day แพง [...]
